Wilfried Mulder

Als je iets moet doen en je verwacht dat het niet leuk zal zijn, dan zeg je: ‘Ik zie er als een berg tegenop.’ Het is een uitdrukking om te zeggen dat je iets heel moeilijk en vervelend vind om te doen. In het vorige artikel Door de bomen het bos niet zien heb ik het gehad over het hoe je tijd organiseert. Aan de hand van een kort experiment heb je gezien hoe je je eigen tijdslijn maakt. Deze tijdslijn nemen we als basis en daar gaan we nu op voortborduren.

De vorige keer heb ik het gehad over de uitdrukking ‘Door de bomen het bos niet zien‘, maar net als ‘Er als een berg tegenop zien‘ hebben beide te maken met beelden of visualisaties die in jouw gezichtsveld staan. Je kan makkelijk het doel uit het oog verliezen als je voornamelijk bezig bent met die zaken die in de weg staan. Dat kan iets zijn waar je als een berg tegenop kijkt, maar het kunnen ook allerlei kleine dingetjes zijn waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet.

Welnu. Het experiment heeft weinig te maken met deze zaken op zich. Als je iets moet doen en je verwacht dat het onaangenaam zal zijn, dan is dat ook zo, of misschien valt het allemaal wel mee, wat meestal het geval is! Of aan de andere kant als je allerlei afspraken geregeld moet hebben, dan heb je het nog steeds erg druk. Nee, dit experiment heeft daar geen antwoord op. Dit experiment heeft te maken met het onderwerp waar elke timemanagement cursus zich mee bezighoud, namelijk; Houd het doel voor ogen!

Dat gaat natuurlijk niet zo makkelijk als al die zaken in de weg staan. Je weet inmiddels hoe je een tijdslijn maakt, waarbij de toekomst in een rechte lijn naar voren loopt. Deze tijdslijn ga ju nu 90 graden draaien zodat alle activiteiten die je nog moet doen rechts van je komen te staan, en op basis van prioriteit zijn ingedeeld. Stop al je activiteiten in kartonnen dozen en laat deze als het ware via een lopende band  voorbij komen. De activiteit met de hoogste prioriteit staat het dichtsbij, en de lagere steeds verder weg.

Wil je eenmaal aan de slag gaan, dan kan je de eerste doos openmaken die het dichtsbij staat en kan je gaan werken aan deze activiteit. Als het met succes is afgerond, dan schuift deze activiteit op naar links, en pak je de vervolgens de volgende taak op. Door het kantelen van de tijdslijn is je gezichtsveld vrij en heb je niet alleen alle tijd en ruimte om je te concentreren op je huidige activiteit, maar is ook het doel nog steeds zichtbaar, zodat je weet waar je het uiteindelijk allemaal voor doet.

Foto: Michael

Als je tegen mij zegt: ‘Ik zie door de bomen het bos niet meer’, dan betekent dat letterlijk dat allerlei taken die je nog moet doen, zoals afspraken en klussen in en om het huis, visualisaties of beelden zijn die in jouw gezichtsveld staan. Als je nu te veel op deze dingen gaat letten, dan zie je het grote verband niet meer en verlies je het doel uit het oog. Het onderzoeken van hoe je tijd organiseert, is daarom een leuke manier om hier beter mee om te gaan.

Als je bijvoorbeeld denkt aan een gesprek wat je morgen hebt met iemand, dan maak je daar een bepaald beeld van. Dat visualiseer je. Het plaatje wat je dan maakt, heeft een bepaalde grootte en een locatie, en daarnaast nog meer eigenschappen zoals kleur, intensiteit, etc. Probeer nu eens een beeld te maken van iets wat je morgen gaat doen, en als je niets weet te verzinnen, dan neem je als voorbeeld tanden poetsen. Probeer nu te achterhalen waar dat beeld ongeveer staat.

Als het goed is, staat het beeld ergens voor je. Toch? Het kan zijn dat het beeld gewoon recht voor je staat, maar het kan ook zijn dat het iets links of rechts van je staat, of iets naar boven of beneden. Als je nu denkt aan iets wat je overmorgen gaat doen, dan zal je zien dat het beeld van overmorgen verder weg staat dan het beeld van morgen, en als je denkt aan iets wat je volgende week gaat doen, dan dit beeld zich nog verder weg bevinden. Het is vreemd om tijd zo te zien, maar klopt het nog tot dusver?

Dit geldt ook voor het tegenovergestelde. Als je denkt aan iets wat gisteren gebeurd is, dan staat dat beeld ergens achter je, en als je denkt aan iets wat vorige week is gebeurd, dan staat dit nog verder weg naar achteren. En het beeld van nu? Dat beeld staat ergens midden in je hoofd. Als je het nog mooier wilt maken, dan zet je het beeld van nu in het midden van je ogen, zodat je allerlei taken in het nu kan doen, maar met je blik gericht op de toekomst, zodat je de gevolgen daarvan kan overzien. Zoinks! Ben je er nog?

Waar het om gaat is het volgende. Als je deze beelden in chronologische volgorde aan elkaar knoopt, dan heb je een tijdslijn gemaakt, en dan zie je hoe je tijd organiseert. Plaats vervolgens deze tijdslijn op ooghoogte en maak hem recht, zodat hij van achter naar voren loopt. De toekomst loopt in een rechte lijn naar voren, in het midden van je ogen zit het nu, en het verleden begint tien centimeter achter je hoofd, zodat alle dingen die tot het verleden behoren van je schouders afvallen. Lees verder

Foto: Toni